Oudeschans (NL)

Oudeschans lag op een strategische plek op de kaart tijdens de 80-jarige oorlog.

Op de plek waar Oudeschans nu ligt, mondde de Westerwoldse Aa vroeger uit in de Dollard. Daar bevond zich de Bellingwolderzijl en Willem Lodewijk van Nassau besloot op deze plek een schans te laten bouwen: de Bellingwolderschans. In 1672 werd de schans – die inmiddels was omgedoopt tot Oudeschans – voor het eerst echt op de proef gesteld en viel deze prompt in handen van de bisschop van Münster. Gelukkig hoefde de andere partij niet lang te treuren, want Rabenhaupt heroverde de schans in hetzelfde jaar.

Nadat Groningen was ontzet in 1672 ging Rabenhaupts leger achter de terugtrekkende Münsterse troepen aan. Deze verscholen zich onder meer in de Oude- en Nieuweschans. Eenmaal aangekomen bij de twee schansen liet de kolonel aan Staatse zijde de Dollarddijk doorsteken, waardoor het land tussen de schansen onder water kwam te staan en de communicatie tussen de schansen werd ontregeld. Na enkele aanvallen over en weer gooide Luitenant Grubbe namens de Münsterse troepen in de Oudeschans de handdoek in de ring.
Na deze gebeurtenis werd de Oudeschans behoorlijk verwaarloosd. Tijdens een inspectie in de 18e eeuw werd er geen kanon of geweer meer geteld. Het garnizoen bestond uit één luitenant, één sergeant, twee korporaals en een twaalftal soldaten.
Tussen 1814 en 1817 werd de vesting ontmanteld en in de jaren 80 van de 20e eeuw werden in het dorp sporen van wallen, grachten en bastions beter zichtbaar gemaakt en gerestaureerd. Hierdoor is een deel van de oorspronkelijke vestingvorm nu herkenbaar. Zo zijn onder meer de wallen bij de restauratie tot op de helft van de originele hoogte teruggebracht.
Een bijzonder bewaard gebleven onderdeel van de vesting is de begraafplaats op het Doodenbastion. De karakteristieke brug in het dorp is een exacte kopie van de originele rode klapbrug. In het vestingmuseum worden diverse schansen in de regio uitgelicht

Deel deze pagina